Wat er verder gebeurde

Toen ik begon met opruimen en bloggen werd ik gevolgd door één persoon: mijn trouwe vriendin Gerlinde. Ze spoorde me aan wanneer ik een dag niets had gepost en liet aanvurende reacties achter. Dat hielp! Ik zette door en al snel werd het succes van ieder opgeruimd kastje met het bijbehorende gevoel van euforie, de motor om door te gaan naar de volgende.

 

Nooit had ik verwacht dat ik gevolgd zou gaan worden door steeds meer lezers. Ik had voor de gein een grab-button gemaakt (je ziet hem in de linkerbalk) die lezers op hun site konden zetten als ze mee wilden doen. Haha, dacht ik nog, ik lijk wel zo'n hippe blogger met een eigen grab-button. Mijn mond viel open toen ik de eerste keer de 'Ik doe mee met een kastje-per-dag' button op een site tegenkwam. Huh? Anderen begonnen mee te doen?!!

 

Wat bleek? Er waren meer mensen die zoals ik graag in een gezellig, geordend huis wilden wonen en die maar niet tot actie kwamen. Het simpele plan wat mij in beweging zette bleek ook voor anderen een welkom idee: lezers gingen aan de slag, sommigen met een opruimblog, anderen zonder. Al met al werd het een heuse opruim-beweging (Op dag 85, 89, 99, 104 en 114 kun je daar meer over lezen). Het lezersaantal groeide tot wel 18.000 lezers per maand en ook de media en andere sites pikten het op. Zo werd 'Een kastje per dag' een beetje een begrip.

 

Doe iedere dag iets kleins en na een jaar heb je iets groots bereikt. Kan ik achteraf zeggen dat het klopt? Nu het kastjes-jaar alweer een aantal jaren achter me ligt kan ik met overtuiging zeggen: absoluut. Mijn huis is een veel fijnere plek geworden en  ik heb ongemerkt kennis ontwikkeld over hoe op te ruimen. Opruimen is keuzes maken, telkens weer, in dat jaar heb ik geleerd hoe ik kan kiezen.
Maar wat me onverwachts het meest heeft opgeleverd is het principe van kleine haalbare doelen stellen, ze afmaken en vieren dat je het af hebt; dat heb ik me toen eigen gemaakt. En het leuke is, ook in andere vlakken van mijn leven heb ik dat concept telkens weer toe leren passen. Dat heeft me verder gebracht dan ik ooit had kunnen denken. (zie de voetnoot op de homepage)